ارزدیجیتال چیست و چگونه کار می کند

آنچه در این مطلب می خوانید

ارز دیجیتال چیست و چه کاربردی دارد؟ نحوه ساخت ارز دیجیتال چگونه است؟ رمز ارز چیست و چه تفاوتی با ارز دیجیتال دارد؟ اگر شما نیز ذهنتان با این سوالات درگیر شده است پیشنهاد می کنم تا پایان این مقاله با ما همراه باشید تا به بررسی دقیق ارز دیجیتال بپردازیم.

ارز دیجیتال (Digital Currency) که به Cryptocurrency نیز شناخته می شود، نوعی ارز مجازی است که از رمزنگاری برای امنیت استفاده می کند. این ارز مانند ارزهای سنتی دلار آمریکا یا یورو به عنوان وسیله ای برای مبادله طراحی شده است، اما فقط به شکل دیجیتال وجود دارد و برای ایمن کردن تراکنش ها و کنترل ایجاد واحدهای جدید به تکنیک های رمزنگاری متکی است.

ارز دیجیتال چیست و چه تفاوتی با رمز ارز دارد؟

ارزدیجیتال چیست و چه تفاوتی با رمز ارز دارد-نکست پرداخت

ارز دیجیتال چیست؟ رمز ارز یا کریپتوکارنسی چیست ؟اینها چه تفاوتی با هم دارند؟ در پاسخ به این سوال باید گفت که رمز ارز یا کریپتوکارنسی (Cryptocurrency) در واقع نوعی از ارزهای دیجیتال می باشند که در آن از الگوریتم های رمزنگاری برای انجام تراکنش ها استفاده می شود.  ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز هستند و معمولا بر اساس فناوری به نام بلاک چین کار می کنند.  در ادامه توضیح مختصری از بلاک چین خواهیم داد. ماهیت غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال نیاز آنها به واسطه‌هایی مانند بانک‌ها یا دولت‌ها را برای تأیید و پردازش تراکنش‌ها از بین می‌برد و ارزهای دیجیتال را کارآمدتر و به طور بالقوه ایمن‌تر می‌کند. شناخته شده ترین ارز دیجیتال بیت کوین است که در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد. از آن زمان، ارزهای دیجیتال متعدد دیگری که اغلب به آنها آلت کوین گفته می شود، توسعه یافته اند که هر کدام ویژگی های منحصر به فرد خود را دارند. برخی از نمونه های محبوب ارز دیجیتال عبارتند از اتریوم، ریپل، لایت کوین و بیت کوین کش. ارزهای دیجیتال مزایای متعددی نسبت به ارزهای فیات سنتی دارند.

بلاکچین

بلاک چین زیربنای بسیاری از ارزهای دیجیتال از جمله بیت کوین و اتریوم است. بلاک چین توسط شبکه ای از مشارکت کنندگان به نام گره ها نگهداری می شود. این گره ها هر تراکنش را تایید کرده و از صحت و یکپارچگی آن مطمئن می شوند. هر بلوک شامل مجموعه ای از تراکنش ها و یک شناسه منحصر به فرد به نام هش است. بلوک‌ها در یک زنجیره متوالی و تغییرناپذیر به هم متصل می‌شوند، از این رو بلاک چین نامیده می‌شود. یکی از ویژگی های بلاکچین شفافیت آن است. به این معنی که هر کسی اجازه مشاهده و بررسی تراکنش ها را دارد و در عین حال حریم خصوصی شرکت کنندگان درگیر حفظ می شود.

ارز دیجیتال در ایران

خوشبختانه امکان انجام تراکنش با استفاده از ارزهای دیجیتال در داخل کشور وجود دارد. با خرید و فروش ارز دیجیتال در ایران از طریق صرافی های آنلاین و معتبر داخلی نظیر نکست پرداخت می توانید ضمن انجام تراکنش آنها ار در کیف پولی امن نگهداری نمایید.

استفاده از ارز دیجیتال در ایران تابع مقررات و محدودیت های خاصی است که توسط دولت اعمال می شود. در سال‌های اخیر، ایران به کشف ارزهای دیجیتال به عنوان ابزاری برای دور زدن تحریم‌های بین‌المللی و تسهیل مبادلات فرامرزی علاقه نشان داده است. در سال ۲۰۱۹، بانک مرکزی ایران اعلام کرد که قصد دارد ارز دیجیتالی با پشتوانه دولتی و با هدف افزایش کارایی پرداخت‌های داخلی و کاهش اتکا به سیستم‌های بانکداری سنتی راه‌اندازی کند. در حال حاضر ارز دیجیتال پیمان در مرحله آزمایشی می باشد.

ارز دیجیتال چگونه به وجود آمد؟

ارزدیجیتال چگونه به وجود آمد-نکست پرداخت

ایده ارزهای دیجیتال با ایجاد بیت کوین در سال ۲۰۰۹ آغاز شد. هویت شخص یا گروه پشت بیت کوین ناشناخته باقی مانده است. زیرا بیت کوین توسط فرد یا گروهی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو معرفی شد. بیت کوین به عنوان راهی برای بحران مالی جهانی با هدف ایجاد یک سیستم نقدی الکترونیکی غیرمتمرکز و همتا به همتا توسعه یافت.

ساتوشی ناکاموتو وایت پیپر بیت کوین را با عنوان «بیت کوین: یک سیستم نقدی الکترونیکی همتا به همتا» منتشر کرد و فناوری و اصول پشت آن را تشریح کرد. نوآوری مهم بیت کوین استفاده از فناوری بلاک چین بود. این فناوری نیاز به یک مرجع مرکزی را برای اعتبارسنجی و نظارت بر تراکنش ها از بین برد و امکان ایجاد یک سیستم بی اعتماد و شفاف را فراهم کرد.

بیت کوین توجه سایفرپانک ها و افراد علاقه مند به رمزنگاری و حریم خصوصی دیجیتالی را به خود جلب کرد و موجب شد به تدریج افراد زیادی شروع به شناسایی، استخراج، تجارت و پذیرش بیت کوین به عنوان روشی برای پرداخت بپردازند.

موفقیت بیت کوین منجر به ظهور آلت کوین ها و ارزهای دیجیتال متعددی شد که هر کدام ویژگی ها، موارد استفاده و دیدگاه های منحصر به فرد خود را دارند. اتریوم مفهوم قراردادهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز را معرفی کرد و کاربردهای بالقوه فناوری بلاک چین را گسترش داد. این جرقه موجی از نوآوری و آزمایش را در فضای ارزهای دیجیتال برانگیخت و اکوسیستم متنوعی از ارزهای دیجیتال و توکن ها را به وجود آورد.

از آن زمان، ارزهای دیجیتال با افزایش پذیرش و شناخت جریان اصلی، به تکامل خود ادامه دادند. آنها بر صنایع مختلف، از امور مالی و سرمایه گذاری گرفته تا مدیریت زنجیره تامین و بازارهای هنری تاثیر گذاشته اند. دولت ها و نهادهای نظارتی در سراسر جهان نیز با چالش ها و فرصت های ارائه شده توسط ارزهای دیجیتال دست و پنجه نرم می کنند که منجر به توسعه چارچوب ها و مقررات قانونی در بسیاری از حوزه های قضایی شده است.

رمزارزها چگونه کار می‌کنند؟

رمزارزها چگونه کار می کنند-نکست پرداخت

رمزارزها از طریق ترکیبی از تکنیک های رمزنگاری و شبکه های غیرمتمرکز کار می کنند. در اینجا توضیح ساده ای از نحوه عملکرد ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین آورده شده است:

فناوری بلاک چین: ارزهای دیجیتال بر اساس فناوری به نام بلاک چین عمل می کنند. بلاک چین یک دفتر کل غیرمتمرکز و توزیع شده است که تمام تراکنش های انجام شده با ارز دیجیتال را ثبت می کند. بلاکچین از زنجیره ای از بلوک ها تشکیل شده است که هر بلوک حاوی لیستی از تراکنش ها است و توسط شبکه ای از رایانه ها به نام گره ها، نگهداری و به روز می شود که تراکنش های جدید را تأیید و ذخیره می کنند.

تأیید تراکنش:  کاربر با آغاز تراکنش دیجیتال آن را در شبکه پخش می کند. سپس ماینرها یا اعتباردهنده ها که گره های شبکه هستند، آن تراکنش ها را جمع آوری و تأیید می کنند. ماینرها در طی فرآیند تایید با بررسی امضاهای دیجیتال و کافی بودن وجوه فرستنده از اعتبار تراکنش مطمئن می شوند.

مکانیسم‌های اجماع: ارزهای دیجیتال از مکانیسم‌های اجماع برای توافق بر سر اعتبار تراکنش‌ها و حفظ یکپارچگی بلاک چین استفاده می‌کنند. رایج‌ترین مکانیسم اجماع، اجماع اثبات کار (POW) است. در این اجماع استخراج‌کنندگان برای حل مسائل پیچیده ریاضی با هم رقابت می‌کنند. از این رو اولین ماینری که مشکل را حل کند بلوک جدیدی از تراکنش‌ها را به بلاک چین اضافه می‌کند و به عنوان پاداش، ارز دیجیتال تازه‌ای دریافت می‌کند.

رمزنگاری: ارزهای دیجیتال از الگوریتم های رمزنگاری برای ایمن سازی تراکنش ها و کنترل  کردن واحدهای جدیدی که ایجاد می شوند استفاده می کنند. رمزنگاری با کلید عمومی برای ایجاد یک جفت کلید رمزنگاری استفاده می شود: یک کلید عمومی و یک کلید خصوصی. کلید عمومی برای همه قابل مشاهده است و برای دریافت وجوه استفاده می شود، در حالی که کلید خصوصی مخفی نگه داشته می شود و برای امضای معاملات برای اثبات مالکیت استفاده می شود.

تمرکززدایی: برخلاف سیستم‌های بانکداری سنتی، ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز هستند، به این معنی که هیچ مقام مرکزی یا واسطه‌ای وجود ندارد که شبکه را کنترل کند. بلاک چین و اعتبار سنجی تراکنش ها توسط شبکه توزیع شده ای از گره ها حفظ می شود و آن را در برابر سانسور، تقلب و دستکاری مقاوم تر می کند.

ماینینگ و سیستم پاداش: ماینینگ فرآیندی است که طی آن واحدهای ارزهای دیجیتال جدید ایجاد می‌شوند و تراکنش‌ها اعتبارسنجی می‌شوند. ماینرها قدرت محاسباتی خود را به حل مسائل پیچیده ریاضی اختصاص می‌دهند و در ازای آن، پاداشی به شکل ارزهای دیجیتال تازه استخراج شده دریافت می‌کنند. این فرآیند همچنین به ایمن سازی شبکه کمک می کند و از دوباره خرج شدن جلوگیری می کند.

کیف پول و آدرس: کاربران ارزهای دیجیتال خود را در کیف پول دیجیتال ذخیره می کنند. کیف پول ارز دیجیتال شامل کلیدهای عمومی و خصوصی و آدرس های مرتبط است. آدرس‌ها شناسه‌های منحصربه‌فردی هستند که مالکیت کاربر بر ارزهای دیجیتال را نشان می‌دهند و برای ارسال و دریافت وجوه استفاده می‌شوند.

تفاوت ارزهای دیجیتال با ارزهای سنتی(فیات) چیست؟

تمرکز در مقابل عدم تمرکز: اولین تفاوت ارزهای سنتی در مقایسه با ارزهای دیجیتالی متمرکز بودن آنها است. ارزهای سنتی معمولا توسط بانک های مرکزی یا دولت ها صادر و تنظیم می شوند که به عنوان مقامات مرکزی نظارت بر سیاست های پولی و کنترل عرضه پول عمل می کنند. اما ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز هستند. آنها بر روی یک شبکه همتا به همتا کار می کنند و توسط هیچ مقام مرکزی صادر، تنظیم و کنترل نمی شوند. اعتبارسنجی و نگهداری تراکنش‌های ارز دیجیتال به طور جمعی توسط شبکه‌ای از شرکت‌کنندگان و از طریق فناوری بلاک چین انجام می‌شود.

شکل فیزیکی در مقابل دیجیتال: پول معمولی به صورت اشکال فیزیکی مانند سکه و اسکناس، که ملموس هستند و می توان آنها را به صورت فیزیکی مبادله کرد وجود دارند. ارزهای دیجیتال همانطور که از نامشان پیداست فقط به صورت دیجیتال یا مجازی وجود دارند. آنها توسط توکن های دیجیتالی نشان داده می شوند که در یک دفتر کل دیجیتال یا بلاک چین قرار دارند و به صورت الکترونیکی منتقل می شوند.

شفافیت تراکنش: ارزهای دیجیتال در مقایسه با پول های معمولی شفافیت بالاتری دارند. فناوری بلاک چین که زیربنای بسیاری از ارزهای دیجیتال است، امکان ثبت عمومی و تأیید تراکنش ها را فراهم می کند. این بدان معنی است که هر کسی می تواند تاریخچه تراکنش های یک ارز دیجیتال را مشاهده کند و شفافیت و مسئولیت پذیری را ارتقا دهد. در مقابل، تراکنش‌های پولی منظم معمولا خصوصی هستند و در دسترس عموم نیستند.

امنیت و حریم خصوصی: امنیت ارزهای دیجیتال در مقایسه با پول معمولی بسیار پیشرفته تر است. تکنیک های رمزنگاری بکار رفته در ارزهای دیجیتال موجب یکپارچگی و امنیت تراکنش ها می شود. علاوه بر این، ارزهای دیجیتال بسته به نوع آن می توانند سطوح مختلفی از حریم خصوصی را ارائه دهند. تراکنش ها می توانند با ناشناس بودن هر یک از طرف های درگیر در بلاکچین ثبت شوند که این ویژگی خود باعث حفظ حریم خصوصی افراد می شود. ارزهای دیجیتال مونرو، زیکش و گرین نونه رمز ارزهایی می باشند که حریم خصوصی آنها بسیار بالا است.

تراکنش های برون مرزی: تراکنش های برون مرزی توسط ارزهای دیجیتال با سرعت بیشتر و با کیفیت بالاتری انجام می شود. انجام تراکنش های برون مرزی توسط ارزهای سنتی اغلب شامل واسطه هایی مانند بانک ها می باشد که می تواند زمان بر باشد و کارمزدهای بیشتری را به همراه داشته باشد. ماهیت غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال باعث ایجاد تراکنش‌های مستقیم همتا به همتا در سراسر مرزها می شود. این ویژگی باعث کاهش هزینه و حذف واسطه ها شده است.

نوسانات: ارزهای دیجیتال نوسانات قیمتی زیادی دارند.  درحالیکه ارزهای سنتی پایدارتر بوده و تابع سیاست های پولی اعمال شده توسط بانک های مرکزی برای مدیریت تورم و حفظ ثبات است.

قانون گذاری در حوزه  ارز دیجیتال

یکی از بخش های مهم ارز دیجیتال قانون گذاری آن است. قانونگذاری در حوزه ارزهای دیجیتال به مجموعه قوانین و مقرراتی اطلاق می شود که برای کنترل استفاده، ایجاد، مبادله و مالیات ارزهای دیجیتال و سایر دارایی های مجازی طراحی شده است. هدف آن ایجاد یک چارچوب قانونی است که شفافیت، حمایت از مصرف کننده و ثبات مالی در آینده به سرعت در حال تحول ارزهای دیجیتال را مشخص می کند. قانون گذاری ارزهای دیجیتال اغلب به مسائلی مانند مبارزه با پولشویی و الزامات شناخت مشتری، طبقه بندی ارزهای دیجیتال برای اهداف نظارتی، صدور مجوز و نظارت بر مبادلات ارزهای دیجیتال و مالیات بر فعالیت های مرتبط با ارزهای دیجیتال می پردازد. هدف  از این قانون گذاری تضمین یکپارچگی سیستم های مالی و در عین حال حفظ منافع سرمایه گذاران و کاربران است.

انواع ارز دیجیتال یا کریپتوکارنسی

ارزهای دیجیتال را می توان به دسته های اصلی بیت کوین، آلت کوین ها و توکن ها تقسیم کرد. اگر بخواهیم ارز دیجیتال را از نظر زیرساخت بررسی کنیم می توانیم انواع آنها را به دو دسته کوین و توکن در نظر گرفت، که کوین ها نوعی ارز دیجیتالی می باشند که بر روی بلاکچین مستقل خود قرار دارند. درحالیکه توکن ها بلاکچین اختصاصی برای خود ندارند.

بیت کوین (BTC)

بیت کوین اصلی ترین و شناخته شده ترین ارز دیجیتال است که روی بلاک چین خود عمل کرده و نوعی ارز دیجیتال غیرمتمرکز می باشد.

آلت کوین ها

آلت کوین، مخفف کوین جایگزین (Alternative coin) می باشد که به هر ارز دیجیتالی غیر بیت کوین اشاره دارد. به عبارتی آلت کوین ها شامل طیف گسترده ای از ارزهای رمزنگاری شده هستند که پس از بیت کوین ایجاد شدند و هر کدام ویژگی های منحصر به فردی دارند. اتریوم، لایت کوین، ریپل، کاردانو نمونه هایی از آلت کوین ها می باشند.

 استیبل کوین (Stable Coin)

استیبل کوین نوعی ارز دیجیتال است که ارزش پایدار یک دارایی خاص را حفظ می کند و معمولا یک ارز ثابت مانند دلار آمریکا است. استیبل کوین ها با مدیریت میزان عرضه و تقاضا ثبات قیمت را حفظ می کنند و در بازار بی ثبات ارزهای دیجیتال وسیله ای مطمئن برای مبادله ارائه می دهند. از آنها می توان برای اهداف مختلفی مانند پرداخت های دیجیتال، حواله ها و به عنوان ذخیره ارزش استفاده کرد. پایداری استیبل کوین‌ها آن‌ها را برای کاربرانی جذاب می‌کند که می‌خواهند از نوسانات قیمتی که معمولا با سایر ارزهای دیجیتال مرتبط است اجتناب کنند.

توکن‌ها

توکن‌ها نوعی از ارزهای دیجیتال هستند که بلاک چین مستقلی برای خود ندارند. اما در عوض بر روی یک شبکه بلاک چین موجودکه معمولا اتریوم است کار می کنند. توکن‌ها از طریق قراردادهای هوشمند ایجاد و مدیریت می‌شوند و می‌توانند دارایی‌های مختلف از جمله دارایی‌های دیجیتال، توکن‌های ابزار برای دسترسی به خدمات یا پلتفرم‌ها، یا حتی دارایی‌های فیزیکی مانند املاک یا آثار هنری را نشان دهند. نمونه‌هایی از توکن‌ها عبارتند از توکن‌های ERC-20 در اتریوم، بایننس کوین  (BNB) یا chainlink که به نام (Link) و سایر توکن های استانداردهای مانند ERC-721 برای توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT). توکن ها را می توان به دو گروه توکن های کاربردی و اوراق بهادار دسته بندی نمود.

توکن کاربردی یا خدماتی (Utility Token Or App Coin)

توکن کاربردی که به عنوان Aplication Coin نیز شناخته می‌شود، نوعی توکن دیجیتالی است که نشان‌دهنده دسترسی به یک محصول یا خدمات خاص در یک شبکه یا پلتفرم غیرمتمرکز است. این توکن‌ها معمولا بر اساس فناوری بلاک چین ساخته می‌شوند و به‌عنوان وسیله‌ای برای تبادل در اکوسیستم مربوطه خود عمل می‌کنند. برخلاف توکن‌های تضمینی، توکن‌های کاربردی حق مالکیت یا سود سهام را اعطا نمی‌کنند، بلکه به کاربران امکان دسترسی به ویژگی‌ها، عملکردها یا خدمات ارائه شده توسط پلتفرم را می‌دهند. آنها معمولا در برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps)   استفاده می‌شوند و می‌توانند برای فعالیت‌هایی مانند رأی‌گیری، دسترسی به محتوای ممتاز، یا شرکت در سرویس‌های خاص پلتفرم، ایجاد انگیزه در تعامل کاربر و تسهیل رشد و پذیرش پلتفرم زیربنایی استفاده شوند.

توکن های تصمینی یا ارزهای اوراق بهادار (Security Token)

ارزهای اوراق بهادار به نمایش دیجیتالی یک اوراق بهادار سنتی مانند سهام، اوراق قرضه یا قراردادهای سرمایه گذاری املاک اشاره دارد که بر روی یک فناوری بلاک چین یا دفتر کل توزیع شده صادر و معامله می شود. این توکن‌ها مشمول مقررات اوراق بهادار هستند و شامل مزایای فناوری بلاک چین مانند افزایش شفافیت، کارایی و نقدینگی می باشند و در عین حال با چارچوب‌های قانونی مربوطه انطباق دارند. توکن‌های امنیتی مالکیت جزئی داشته و ویژگی‌های انطباق خودکار را از طریق قراردادهای هوشمند فعال می‌کنند. آنها این پتانسیل را دارند که فرآیندهای مالی سنتی را با دیجیتالی کردن صدور، تجارت و تسویه اوراق بهادار ساده‌ کنند.

لازم به ذکر است که آلت کوین ها و توکن ها هر دو به عنوان ارزهای رمزنگاری شده در نظر گرفته می شوند، اما از نظر فناوری و هدف اصلی متفاوت هستند. آلت کوین ها معمولا به دنبال جایگزینی یا بهبود بیت کوین هستند، در حالی که توکن ها از پلتفرم های بلاک چین موجود برای ارائه عملکرد اضافی و ارائه طیف گسترده تری از دارایی ها استفاده می کنند.

کاربرد ارز دیجیتال چیست؟

ارزهای دیجیتال کاربردهای مختلفی دارند.  استفاده از ارز دیجیتال به عنوان روش پرداخت و سرمایه گذاری از نمونه کاربردهای مهم آنها می باشد.

پرداخت‌های همتا به همتا

یکی از کاربردهای اصلی ارزهای دیجیتال تسهیل تراکنش‌های همتا به همتا است. به عبارتی کاربران می‌توانند مستقیما و بدون نیاز به واسطه‌هایی مانند بانک‌ها یا پردازشگرهای پرداخت به ارسال و دریافت وجه بپردازند. پرداخت همتا به همتا از طریق ارزهای دیجیتال امکان تراکنش های سریع، بدون مرز و کم هزینه را فراهم می کند. از این رو برای حواله های بین مرزی مفید است.

جذب سرمایه و تامین مالی جمعی

ارزهای دیجیتال از طریق پیشنهادات اولیه سکه (ICO) ها و فروش توکن، چشم انداز سرمایه گذاری را متحول کرده اند. استارت‌آپ‌ها و پروژه‌ها می‌توانند با انتشار توکن‌های خود، سرمایه جمع‌آوری کنند و امکان دسترسی بیشتر و مشارکت جهانی در فرصت‌های سرمایه‌گذاری را فراهم کنند.

ذخیره ارزش

ارزهای دیجیتال می توانند مانند ارزهای سنتی یا دارایی هایی مانند طلا به عنوان ذخیره ارزش عمل کنند. برخی از ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین محدود می باشند. از این رو در برابر تورم و کنترل دولت مقاوم هستند. افراد می توانند ارزهای دیجیتال را به عنوان یک سرمایه گذاری بلند مدت یا به عنوان پوششی در برابر عدم قطعیت های اقتصادی نگه دارند.

توکن‌سازی

ارزهای دیجیتال از طریق استفاده از فناوری بلاک چین امکان توکن‌سازی دارایی‌ها، چه دیجیتال و چه فیزیکی را فراهم می‌کنند. این امر فرصت‌های جدیدی را برای مالکیت جزئی، قابلیت انتقال آسان‌تر و افزایش نقدینگی دارایی‌هایی مانند املاک، آثار هنری، مالکیت معنوی و غیره باز می‌کند.

ارزهای دیجیتال مشهور

ارزهای دیجیتال مشهور چیست-نکست پرداخت

اکنون که بیش از یک دهده از ارائه انواع ارز دیجیتال می گذرد، بسیاری در طول این مسیر زمانی رشد کرده و برخی دیگر از ارزهای دیجیتال از بین رفته و رها شده اند. به طور کلی بیش از ۲۱۰۰ رمز ارز مختلف در بازار ارز دیجیتال وجود دارند که در ادامه برخی از محبوب ترین ها را برایتان نام برده ایم.

بیت کوین (BTC)

بیت کوین اولین و شناخته شده ترین ارز دیجیتال است که در سال ۲۰۰۹ توسط یک فرد یا گروهی از افراد ناشناس با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد. اکنون که بیش از ده سال از ایجاد این ارزدیجیتال می گذرد همواره ارزش خود را در صدر ارزهای دیجیتال حفظ کرده است.

اتریوم (ETH)

اتریوم یک پلتفرم غیرمتمرکز است که امکان ایجاد قراردادهای هوشمند و برنامه های کاربردی غیرمتمرکز   (dApps) را فراهم می کند. اتر ارز دیجیتال بومی در شبکه اتریوم است.  این ارز دیجیتال در سال ۲۰۱۵ راه اندازی شد و مفهوم پول قابل برنامه ریزی را معرفی و به توسعه دهندگان امکان ساخت و استقرار برنامه های کاربردی در بلاک چین خود را داد.

ریپل (XRP)

ریپل هم یک پروتکل پرداخت دیجیتال و هم یک ارز دیجیتال است که در شبکه ریپل استفاده می شود و در سال ۲۰۱۲ ایجاد شد. ریپل برخلاف بیت‌کوین و اتریوم برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها نیازی به استخراج ندارد. به عبارتی ریپل برای اعتبارسنجی تراکنش ها از الگوریتم اجماع که از طریق شبکه ای از سرورها که توسط مؤسسات مختلف نگهداری می شود استفاده می کند. هدف Ripple تسهیل نقل و انتقالات بین المللی پول با کمترین هزینه و سریع ترین زمان است.

لایت کوین (LTC)

لایت کوین با هدف تسهیل در تأیید سریع‌تر تراکنش‌ها، در سال ۲۰۱۱ راه اندازی شد و شباهت های زیادی با بیت کوین دارد. زمان تولید بلاک در این ارز دیجیتال سریع تر و الگوریتم هش آن در مقایسه با بیت کوین متفاوت است. لایت کوین به گونه‌ای طراحی شده تا یک ارز دیجیتال در دسترس‌تر و سبک‌تر باشد.

کاردانو Cardano (ADA)

کاردانو یک پلت فرم بلاک چین است که هدف آن ارائه زیرساختی ایمن و مقیاس پذیر برای توسعه برنامه های کاربردی غیرمتمرکز و قراردادهای هوشمند است. ارز دیجیتال بومی شبکه کاردانو ADA نام دارد.

بایننس کوین (BNB)

بایننس کوین ارز دیجیتال بومی صرافی بایننس است که یکی از بزرگترین صرافی های ارزهای دیجیتال در سطح جهان است. در ابتدا به عنوان یک توکن ERC-20 روی بلاک چین اتریوم راه اندازی شد، BNB بعدا به بلاک چین خود به نام زنجیره بایننس انتقال یافت. BNB ابزارهای مختلفی را در اکوسیستم بایننس ارائه می دهد، از جمله هزینه های معاملاتی با تخفیف و مشارکت در فروش توکن در لانچ پد بایننس.

استلار Stellar (XLM)

استلار یک پلتفرم غیرمتمرکز است که برای تسهیل تراکنش های مرزی سریع و کم هزینه طراحی شده است. شبکه Stellar از ارز رمزنگاری شده بومی خود، Lumens (XLM) به عنوان یک ارز پل استفاده می‌کند تا امکان تبادل ارزهای مختلف را فراهم کند. هدف استلار ارائه خدمات مالی بدون بانک به افراد است و با سازمان ها و موسسات مختلف مشارکت دارد.

بیت کوین کش

این ارزدیجیتال در سال ۲۰۱۷ راه اندازی شد. یک سال بعد این ارز دیجیتال به دو زنجیره ABC  و SV  تقسیم شد.

ترون Tron

ترون یک پلتفرم مبتنی بر بلاک چین و اکوسیستم غیرمتمرکز است که هدف آن ایجاد بستری در صنایع سرگرمی برای سازندگان محتوا برای ارتباط مستقیم با مخاطبان خود، حذف واسطه ها و کاهش هزینه ها است. ارز رمزنگاری شده بومی ترون، TRX نام دارد که به عنوان وسیله ای برای مبادله در شبکه عمل می‌کند و به تولیدکنندگان محتوا انگیزه می‌دهد و تراکنش‌های یکپارچه را ممکن می‌سازد.

پولکادات (DOT)

DOT که با نام پولکادوت نیز شناخته می شود، یک ارز دیجیتال و یک پلتفرم چند زنجیره ای است که هدف آن فعال کردن قابلیت همکاری بین بلاک چین های مختلف است. این ارز دیجیتال توسط بنیاد Web3 و توسط گاوین وود یکی از بنیانگذاران اتریوم ایجاد شد. هدف اصلی پولکادات پرداختن به مسئله مقیاس پذیری و تکه تکه شدن بلاک چین است که در آن چارچوبی برای اتصال و ارتباط شبکه های مختلف بلاک چین با یکدیگر ارائه می دهد.

دوج کوین (Doge Coin)

ارز دیجیتال دوج کوین در قالب یک یک پروژه سرگرم‌کننده و ساده در سال ۲۰۱۳ آغاز شد. دوج کوین ایجاد شد تا در مقایسه با بیت کوین، ارز دیجیتالی در دسترس و دوستانه تر باشد. این ارز دیجیتال محبوبیت قابل توجهی در رسانه های اجتماعی به دست آورد و به دلیل جامعه قوی و تلاش های خیریه خود شناخته شد.

تتر (Tether)

تتر نوعی ارز رمزنگاری شده به نام استیبل کوین است که برای حفظ ارزشی مرتبط با یک ارز سنتی مانند دلار آمریکا طراحی شده است. هدف آن ایجاد ثبات در بازار بی ثبات ارزهای دیجیتال با پشتوانه هر توکن با ذخایر ارز فیات است. این ویژگی تتر، آن را به یک انتخاب محبوب برای معامله گرانی که به دنبال ذخیره پایدار ارزش و تسهیل نقدینگی بین مبادلات مختلف هستند تبدیل کرده است.

فایل کوین (File Coin)

فایل کوین یک شبکه غیرمتمرکز برای ذخیره سازی است. این رمز ارز کاربران را قادر می سازد تا فضای هارد دیسک استفاده نشده خود را اجاره کنند و در ازای آن توکن های فایل کوین کسب کنند. هدف از ایجاد این ارزدیجیتال ارائه راهی ایمن و کارآمد برای ذخیره و دسترسی به داده‌ها با استفاده از فناوری بلاک چین و تشویق شرکت‌کنندگان برای مشارکت در منابع ذخیره‌سازی خود است.

مونرو (Monero)

ارز دیجیتال مونرو متمرکز بر حفظ حریم خصوصی است و بر ناشناس بودن و قابلیت تعویض تاکید دارد. این ارز دیجیتال از تکنیک های رمزنگاری پیشرفته برای مبهم کردن جزئیات تراکنش استفاده می کند و ردیابی کردن تراکنش ها را دشوار می کند. این ویژگی، مونرو را به یکی از انتخاب های محبوب برای کسانی که به دنبال تراکنش‌های دیجیتال محرمانه و غیرقابل ردیابی هستند، تبدیل می کند.

الگورند (ALGO)

ALGO که با نام آلگورند یا Algorand نیز شناخته می شود، یک پلتفرم بلاک چین است که برای ارائه یک زیرساخت مقیاس پذیر و ایمن برای برنامه های غیرمتمرکز و سیستم های مالی طراحی شده است. این ارز دیجیتال که در سال ۲۰۱۹ عرضه شد، از یک مکانیزم به نام  (Pure Proof of Stake)  یا همان (PPoS) استفاده می کند تا به تراکنش های با سرعت بالاتر و کارمزد پایین تر دست یابد.

چین لینک (Chain Link)

LINK یا چین لینک یک شبکه اوراکل غیرمتمرکز است که قراردادهای هوشمند روی بلاک چین را با داده‌های دنیای واقعی و APIهای خارجی متصل می‌کند. لینک قراردادهای هوشمند را قادر می سازد تا به اطلاعات خارج از زنجیره دسترسی داشته باشند و اقداماتی را بر اساس داده های زمان واقعی انجام دهند و قابلیت ها و موارد استفاده آنها را افزایش دهند. LINK ارز رمزنگاری شده بومی شبکه چین لینک است و در سال ۲۰۱۷ ایجاد شد.

نقاط قوت و مزایای ارز دیجیتال چست

  • دسترسی جهانی: یکی از ویژگی های مهم ارزهای دیجیتالی امکان دسترسی به آن در موقعیا جغرافیایی در سراسر جهان است.
  • سرعت بالا: با ارزهای دیجیتال می توان در کمترین زمان ممکن حتی در عرض ۱۰ دقیقه تراکنش های بین المللی را انجام داد.
  • حریم خصوصی: با در دسترس داشتن کلید خصوصی تنها فردی که به سرمایه تان دسترسی دارد فقط خودتان هستید.
  • امنیت بالا: از آنجا که تمامی تراکنش های ارزهای دیجیتال در بستر بلاک چین  و از طریق الگوریتم های رمز نگاری می باشند، امنیت بالایی دارد و امکان هک آن نیست.

معایب ارز دیجیتال

معایب ارزدیجیتال چیست-نکست پرداخت

نوسان قیمت: ارزهای دیجیتال می توانند نوسانات زیادی در قیمت داشته باشند. این ویژگی ریسک زیادی برای سرمایه گذاران و کاربران به همراه دارد. ارزش کریپتوکارنسی‌ها می‌تواند در دوره‌های کوتاه تغییرات چشمگیری را تجربه کند و پیش‌بینی آن‌ها را به طور بالقوه بی‌ثبات و چالش برانگیز کند.

عدم قطعیت نظارتی: هنوز چشم انداز نظارتی پیرامون ارزهای دیجیتال در بسیاری از کشورها در حال تغییر است. عدم اطمینان در مورد نحوه برخورد دولت ها و نهادهای نظارتی با ارزهای رمزنگاری شده و تنظیم آنها، می تواند چالش های قانونی را برای مشاغل و افراد در سرمایه گذاری ارزهای دیجیتال ایجاد کند.

خطرات امنیتی: اگرچه  فناوری بلاک چین به خودی خود ایمن است، اما حوادثی نظیر هک، سرقت از صرافی ها یا کیف پول ها، و کلاهبرداری ممکن است رخ دهد که منجر به از دست رفتن وجوه برای دارندگان ارزهای دیجیتال شود.

عدم حمایت از مصرف‌کننده: از آنجا که تراکنش های ارزهای دیجیتال برگشت ناپذیر هستند، در صورت سرقت یا تقلب، بازیابی وجوه از دست رفته یا شناسایی افراد مسئول می تواند چالش برانگیز باشد. از این رو ارزهای رمزنگاری شده ممکن است برای کاربران کم تجربه خطرناک باشد.

مشکلات مقیاس پذیری: برخی از ارزهای دیجیتال مشکل مقیاس پذیری دارند. به عبارتی نمی توانند در یک زمان واحد تعداد تراکنش های زیادی انجام دهند. این ویژگی باعث کندی زمان تراکنش و بالاتر رفتن کارمزد در شبکه می شود و قابلیت استفاده آنها را برای تراکنش‌های روزمره محدود کند.

تأثیر محیطی: برخی از ارزهای دیجیتال، به ویژه آنهایی که بر الگوریتم‌های اجماع اثبات کار مانند بیت کوین متکی هستند، به توان محاسباتی و مصرف انرژی قابل توجهی نیاز دارند. فرآیند استخراج می تواند تأثیر زیست محیطی قابل توجهی داشته باشد و کربن زیادی منتشر کند.

از بین رفتن دارایی با گم کردن کلید خصوصی: از آنجا که امکان بازیابی کلید خصوصی وجو ندارد، در صورت گم کردن آن کل دارایی و سرمایه شما به فنا می رود.

دلیل محبوبیت ارزهای دیجیتال

یکی از دلایل اصلی محبوبیت ارزهای دیجیتال فراهم نمودن بستری برای تراکنش های غیرمتمرکز و بدون مرز می باشد که افراد را قادر می سازد تا در سریعترین زمان ممکن و با کمترین هزینه در مقایسه با سیستم های مالی سنتی، پول خود را در سطح بین المللی ارسال و دریافت کنند.

علاوه بر این، ارزهای دیجیتال از طریق رمزنگاری و فناوری بلاک چین امنیت بالایی دارند و در برابر تقلب و دستکاری مقاوم می باشند. یکی دیگر از ویژگی های بسیار خوب ارزهای دیجیتال سهولت دسترسی افراد به خدمات بانکی بدون مراجعه به بانک می باشد. علاوه بر این، پتانسیل سود سرمایه‌گذاری و فرصت‌های معاملاتی سوداگرانه، افراد و سرمایه‌گذاران نهادی را جذب کرده و بازاری پویا ایجاد کرده است. در نهایت مواردی مانند قراردادهای هوشمند، برنامه‌های کاربردی غیرمتمرکز و توکن‌های غیرقابل تعویض به محبوبیت ارزهای دیجیتال دامن زده است و فرصت‌های جدیدی را در صنایع و بخش‌های مختلف باز کرده است.

نحوه تولید و استخراج ارزهای دیجیتال چگونه است؟

در ادامه این بخش مراحل گام به گام و ساده نحوه تولید و استخراج ارزهای دیجیتال را برایتان توضیح می دهیم:

همانطور که در ابتدای مقاله گفتیم، ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین از یک فناوری به نام بلاک چین استفاده می کنند که تمام تراکنش ها در آن ثبت می شود. از طرفی ماینرها که همان افراد یا سازمان‌ها هستند برای اجرای برنامه‌های رایانه‌ای خاص که به آن گره‌های استخراج گفته می شود در شبکه ارزهای دیجیتال شرکت می‌کنند.

ماینرها با استفاده از رایانه های قدرتمند، برای حل پازل های پیچیده ریاضی با هم رقابت می کنند. آنها دائما یک عدد تصادفی به نام nonce را تغییر می دهند و یک هش (رشته ای منحصر به فرد از کاراکترها) را محاسبه می کنند تا زمانی که هشی معتبر را پیدا کنند. هنگامی که یک ماینر یک هش معتبر پیدا کرد، آن را به شبکه اعلام می کند. سایر ماینرها اعتبار بلوک را با تأیید هش تأیید می کنند. که این کار باعث تضمین قانونی بودن تراکنش های موجود در بلوک می شود.

ماینری که با موفقیت یک بلاک جدید را به بلاک چین اضافه کند با واحدهای تازه ایجاد شده ارز دیجیتال پاداش می گیرد. این پاداش که به عنوان پاداش بلاک شناخته می شود، ماینرها را تشویق می کند تا در شبکه شرکت کنند و بلاک چین را ایمن کنند. با گذشت زمان، پاداش بلوک از طریق فرآیندی به نام  (Halving) یا همان نصف کردن کاهش می یابد، که در فواصل از پیش تعیین شده رخ می دهد. این مکانیسم کمبود، عرضه ارز دیجیتال را کنترل می کند.

ماینرها می توانند کارمزد تراکنش را نیز دریافت کنند. کاربران می توانند هنگام ارسال ارز دیجیتال، کارمزدی را مشخص کنند و ماینرها تراکنش هایی با کارمزد بالاتر را در اولویت قرار می دهند. این کارمزدها انگیزه اضافی برای ماینرها فراهم می کند تا تراکنش های خاصی را در بلاک هایی که استخراج می کنند بگنجانند. برای استخراج و تولید ارزهای دیجیتال راه های گوناگونی وجود دارد که یکی از رایج ترین روش های آن استفاده از  پردازنده مرکزی (CPU)، پردازنده گرافیکی (GPU) و تراشه‌های ای سیک (ASIC) است.

 

امنیت در سرمایه گذاری ارزهای دیجیتال

امنیت در سرمایه گذاری های ارز دیجیتال برای محافظت از وجوه شما در برابر سرقت، کلاهبرداری و دسترسی غیرمجاز بسیار مهم است. برای اطمینان از سرمایه گذاری خود در ارزهای دیجیتال،  بهتر است یک صرافی یا کیف پول معتبر و ایمن برای ذخیره دارایی های دیجیتال خود انتخاب کنید. نکست پرداخت یکی از بهترین صرافی های خرید و فروش ارز دیجیتال است که با ارائه پلت فرمی با ویژگی های امنیتی قوی مانند احراز هویت دو مرحله ای و رمزگذاری از حساب شما محافظت می کند.

سعی کنید برای استفاده از پلت فرم، رمز عبور قوی و منحصر به فرد برای حساب های خود ایجاد کنید و از اشتراک گذاری آنها در چندین پلتفرم خودداری کنید. به طور مرتب رمز عبور خود را به روز رسانی و تقویت کنید تا خطر دسترسی غیرمجاز را به حداقل برسانید. علاوه بر این، می توانید از کیف پول‌های سخت‌افزاری که فضای ذخیره‌سازی آفلاین دارد و یک لایه حفاظتی اضافی را فراهم می‌کند استفاده نمایید. در برابر تلاش‌های فیشینگ هوشیار باشید و هنگام کلیک کردن روی پیوندهای مشکوک یا ارائه اطلاعات شخصی محتاط باشید. سعی کنید نرم افزار و دستگاه های خود را با آخرین نسخه های امنیتی به روز نگهدارید. با اجرای این اقدامات، می توانید امنیت سرمایه گذاری های ارز دیجیتال خود را به میزان قابل توجهی افزایش دهید.

صرافی ارز دیجیتال چیست و انواع آن کدامند؟

صرافی ارز دیجیتال یک پلت فرم آنلاین است که در آن می توانید به خرید و فروش و معامله ارزهای دیجیتال بپردازید. به عبارتی صرافی های ارز دیجیتال به عنوان واسط عمل کرده و باعث آسانتر شدن معاملات بین خریداران و فروشندگان ارزهای دیجیتال می شود. می توانید با مراجعه به پلت فرم های خرید و فروش ارز دیجیتال اقداماتی مانند تبدیل ارزهای دیجیتال به یکدیگر، تبدیل ارزهای فیات به یکدیگر مانند تبدیل دلار به یورو یا تومان و تبدیل ارز دیجیتال به ارز فیات یا برعکس را انجام دهید. صرافی های ارز دیجیتال را می توان به گروه های های متمرکز و غیرمتمرکز، همتا به همتا، تبدیل سریع و صرافی های مشتقه دسته بندی کرد.

در صرافی های متمرکز دارایی های افراد کنترل می شوند که بیشتر صرافی های جهانی از نوع متمرکز می باشند. در صرافی های غیر متمرکز هیچ کنترلی توسط نهاد یا سازمانی انجام نمی شود و تمامی تراکنش ها در بستر بلاک چین و از طریق قراردادهای هوشمند انجام می شوند. در صرافی های همتا به همتا معاملات به صورت مستقیم بین خریدار و فروشنده انجام می شود. و صرافی های مشتقه برای انجام معاملات در آینده گزینه مناسبی خواهند بود.

کیف پول ارز دیجیتال چیست؟

کیف پول ارز دیجیتال یک برنامه نرم افزاری است که کلیدهای عمومی و خصوصی لازم برای دسترسی، مدیریت و انتقال ارزهای دیجیتال را به طور ایمن ذخیره می کند. کاربران می توانند ارزهای دیجیتال خود را در کیف پول ذخیره کنند، موجودی آنها را مشاهده کنند و تراکنش ها را آغاز نمایند. کیف پول ارز دیجیتال خود به تنهایی ارزهای دیجیتال را ذخیره نمی کند. بلکه به طور ایمن کلیدهای رمزنگاری که مالکیت و کنترل دارایی های موجود در بلاک چین را اعطا می کند را ذخیره می کند. کیف پول ها به اشکال مختلفی وجود دارند.  کیف پول نرم افزاری یا کیف پول گرم که خود آن در نسخه های دسکتاپ یا اپلیکیشن موبایل وجود دارند و برای استفاده از آنها نیاز به اینترنت است و باید آنلاین بود. کیف پول سخت افزاری (دستگاه های فیزیکی) و کیف پول کاغذی (کلیدهای چاپی یا دست نویس) مدل های دیگر کیف پول های ارز دیجیتال می باشند که به آن کیف پول سرد نیز می گویند زیرا برای نگهداری نیاز به اینترنت نیست و می توان به صورت آفلاین از آن استفاده نمود.

روش های خرید و فروش و تبادل ارز دیجیتال

روش های مختلفی برای خرید و فروش ارز دیجیتال وجود دارد. یکی از روش ها مراجعه به صرافی های آنلاین که به صورت متمرکز و غیرمتمرکز فعالند می باشد. یکی دیگر از روش های ریسکی دیگر امکان خرید و فروش ارز دیجیتال بین دو شخص می باشد که امکان کلاهبرداری در آن بالا است. البته می توان از طریق  دستگاه های خودپرداز بیت کوین نیز به خرید و فروش ارز دیجیتال پرداخت که در بسیاری از کشورهای جهان موجود است. برای کسب اطلاعات بیشتر مطالعه مقاله نحوه خرید و فروش ارزهای دیجیتال چگونه است را پیشنهاد می کنیم. لازم به ذکر است قبل از خرید و فروش ارز دیجیتال از صرافی های مختلف ابتدا نسبت به قوانین و مقررات آنها آگاهی پیدا کنید. نکست پرداخت یکی از بهترین صرافی های خرید و فروش ارز دیجیتال است که در آن می توانید در بستری امن تجربه خرید ارز دیجیتال یا فروش آن با کمترین کارمزد و به صورت لحظه ای تجربه کنید.

سوالات متداول درباره ارزهای دیجیتال

ارز دیجیتل چیست؟

ارز دیجیتال نوعی ارز الکترونیکی یا دیجیتالی است که از رمزنگاری برای تراکنش های امن استفاده می کند و اغلب مستقل از بانک های مرکزی است.

ارزهای دیجیتال چگونه کار می کنند؟

ارزهای دیجیتال از فناوری غیرمتمرکز مانند بلاک چین برای ثبت و تأیید ایمن تراکنش‌ها، تضمین شفافیت و و حذف واسطه‌هایی مانند بانک‌ها کار می‌کنند.

نحوه خرید و فروش ارز دیجیتال چگونه است؟

برای خرید ارز دیجیتال یا فروش آن می توان از طریق صرافی های آنلاین و معتبری چون نکست پرداخت اقدام کرد.

رمز ارز چیست؟

رمز ارز یا کریپتوکارنسی نوعی ارزهای دیجیتال می باشند که از الگوریتم های رمز نگاری برای تراکنش ها استفاده می کنند.

آیا ارز دیجیتال پول واقعی است؟

خیر.نوعی ارز مجازی و دیجیتالی است که تراکنش های آن به صورت غیرمتمرکز انجام می شوند.

۳ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *